نوروز امسال
را ایرانیان در دامان جنگ، خون و بمباران
میگذرانند. در کنار شکوفههای به خون
نشستۀ گیلاس، آنجا که بانگ شادیآفرین سورنای
نوروزی در نعرۀ پرندگان آهنین سرکوبگران گم شده. چگونه
میتوان نوروز جمشیدی را به فرزندان این سرزمین شادباش گفت، که شادی
در دلها نیست، و سوگ از دست شدگان بر دلهائی سنگین شده که نه
جنگسازان را میخواهند و نه جنگبازان را؟
در تاریخ
پرتلاطم ایران کم نبودهاند افشینهای خائن و خودفروخته، ولی
پیروزی از آن اینان نبوده و نیست؛ خرمدیناناند
که پرچم ظفرمند این سرزمین را از سیلاب حوادث تاریخ گذرانده و به دست ما سپردهاند.
آنان که افشینوار سر در خدمت متجاوز بیگانه گذارده،
سرسپردگی و ضدیت با ایران را مخالفت با جمهوری اسلامی مینامند، فراموش نکنند منطق تاریخ این سرزمین و سرانجام
ایرانستیزان را.
امروز هرچند نوروزمان
رنگ شادی ندارد، مسلم بدانیم که پیروز
خواهد بود. و چنین است حکم تاریخ این
سرزمین.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر